Niewielki taras przy domu lub mieszkaniu może pełnić znacznie więcej funkcji niż tylko miejsce na ustawienie kilku krzeseł i stolika. W zabudowie miejskiej każdy metr dostępnej przestrzeni ma jednak znaczenie, dlatego jego zagospodarowanie wymaga odpowiedniego połączenia funkcjonalności, estetyki i rozwiązań technicznych.
W centrum analizowanego projektu znalazło się zagospodarowanie niewielkiego tarasu w zabudowie miejskiej poprzez stworzenie lekkiego ogrodu letniego. Głównym wyzwaniem było przygotowanie wygodnej przestrzeni do wypoczynku bez optycznego i fizycznego przeciążenia istniejącej powierzchni.
Założeniem nie było więc maksymalne zabudowanie tarasu, lecz możliwie efektywne wykorzystanie ograniczonego metrażu. Projekt musiał uwzględniać charakter istniejącej architektury, dostęp do światła, sposób korzystania z tarasu oraz potrzebę ochrony przed mniej sprzyjającymi warunkami atmosferycznymi.
Taras, który miał zostać przekształcony w ogród letni, był częścią miejskiej zabudowy, gdzie możliwości rozbudowy przestrzeni pozostawały ograniczone. Jego powierzchnia pozwalała na stworzenie niewielkiej strefy wypoczynkowej, jednak korzystanie z niej było silnie uzależnione od pogody.
W słoneczne dni problemem stawało się nadmierne nasłonecznienie, natomiast przy deszczu lub silniejszym wietrze taras przestawał być praktycznie wykorzystywany. Dodatkowo otwarta przestrzeń nie zapewniała takiego poziomu komfortu i prywatności, jakiego oczekiwano.
Jednocześnie inwestor nie chciał całkowicie zamykać tarasu. Ważne było zachowanie wrażenia otwarcia oraz możliwie dużej ilości naturalnego światła.
Przyjęto zatem kilka podstawowych założeń:
Szczególnie istotne było ostatnie założenie. W przypadku małego tarasu nie zawsze najlepszym rozwiązaniem jest zwiększanie liczby funkcji, lecz takie ich rozmieszczenie, aby przestrzeń pozostała wygodna także po wyposażeniu.
W przypadku niewielkiej przestrzeni projektowanie wymaga dokładniejszego przeanalizowania warunków niż przy dużym, niezależnym tarasie. Każdy element konstrukcji może bowiem wpływać na możliwość ustawienia mebli, komunikację czy dostęp do drzwi prowadzących do budynku.
Proces przygotowania rozwiązania oparto na kilku etapach.
W pierwszej kolejności oceniono istniejącą przestrzeń i jej bezpośrednie otoczenie. Znaczenie miało nie tylko określenie wymiarów tarasu, lecz również sprawdzenie jego połączenia z budynkiem, położenia względem stron świata i dostępnej przestrzeni wokół.
Przy ograniczonym metrażu precyzja ma szczególne znaczenie. Nawet niewielka różnica pomiędzy założonym a rzeczywistym wymiarem może wpływać na funkcjonalność całej zabudowy.
Następnie przeanalizowano, w jaki sposób taras ma być wykorzystywany. Inaczej projektuje się przestrzeń przeznaczoną przede wszystkim do porannej kawy, inaczej miejsce do spożywania posiłków, a jeszcze inaczej niewielką strefę wypoczynku dla kilku osób.
Na podstawie zebranych informacji określono rozwiązanie, które pozwalało zapewnić osłonę bez nadmiernego obciążenia wizualnego przestrzeni.
Ostatnim elementem analizy było sprawdzenie, czy po wykonaniu zabudowy pozostanie wystarczająco dużo miejsca na podstawowe wyposażenie i swobodne korzystanie z tarasu.
Takie podejście pozwalało potraktować projekt nie jako samo wykonanie zadaszenia, lecz jako kompleksowe zaplanowanie niewielkiej przestrzeni użytkowej.
Największym problemem projektowym było pogodzenie kilku pozornie sprzecznych potrzeb. Z jednej strony taras miał zostać zabezpieczony przed warunkami atmosferycznymi, z drugiej – nie powinien sprawiać wrażenia zamkniętego i mniejszego niż w rzeczywistości.
W tym przypadku szczególne znaczenie miały trzy kwestie.
Na małym tarasie nie ma miejsca na przypadkowe elementy. Konstrukcja, meble i wyposażenie muszą tworzyć spójną całość. Każdy dodatkowy element powinien mieć konkretną funkcję.
Zabudowa nie powinna niepotrzebnie ograniczać dopływu światła do tarasu ani pomieszczeń znajdujących się bezpośrednio przy nim. Zastosowanie przeszkleń lub szklanego dachu może pozwolić zachować bardziej otwarty charakter przestrzeni.
Verandino realizuje między innymi szklane dachy oraz indywidualne zabudowy dopasowane do architektury budynku.
Ważne było również pozostawienie możliwości korzystania z tarasu w sposób otwarty. W ofercie zabudów tarasowych Verandino wskazywane są drzwi przesuwne dwu-, trzy- lub czterodrzwiowe, pozwalające uzyskać duże powierzchnie otwarcia.
Takie rozwiązanie ma szczególne znaczenie na niewielkiej powierzchni. Tradycyjne skrzydła drzwiowe wymagają miejsca podczas otwierania, podczas gdy system przesuwny pozwala lepiej wykorzystać dostępną przestrzeń.
Analiza wykazała więc, że największą wartość daje nie maksymalizacja liczby elementów, ale odpowiednie połączenie lekkiej konstrukcji, przeszkleń i wygodnego sposobu otwierania.
Na podstawie wcześniejszych ustaleń przyjęto rozwiązanie dostosowane do ograniczonego metrażu tarasu. Zamiast tworzyć ciężką konstrukcję, która wizualnie zdominowałaby otoczenie, skupiono się na lekkiej formie i zachowaniu możliwie dużej ilości światła.
Istotną rolę odgrywało zadaszenie. Jego podstawowym zadaniem było zwiększenie komfortu korzystania z tarasu podczas mniej sprzyjającej pogody, ale jednocześnie nie powinno powodować wrażenia odcięcia od otoczenia.
Przestrzeń została zaplanowana tak, aby pomieścić podstawowe wyposażenie wypoczynkowe bez blokowania ciągów komunikacyjnych. Dzięki temu taras nie stracił swojej funkcjonalności po wykonaniu zabudowy.
Ważnym elementem stało się również wykorzystanie przesuwnych powierzchni otwieranych. Przy sprzyjającej pogodzie pozwalają one maksymalnie otworzyć ogród letni i połączyć go wizualnie z otoczeniem, natomiast przy deszczu lub silniejszym wietrze umożliwiają zamknięcie przestrzeni.
Takie podejście odpowiada charakterystyce rozwiązań Verandino, które obejmują m.in. lekkie ogrody letnie, pergole aluminiowe i dachy szklane wykonywane indywidualnie pod konkretny budynek.
Najważniejszym rezultatem projektu było zwiększenie użyteczności istniejącej powierzchni bez konieczności jej fizycznego powiększania.
Taras zyskał dodatkową ochronę przed warunkami atmosferycznymi, dzięki czemu mógł być wykorzystywany w większej liczbie sytuacji. Jednocześnie zachowano możliwość otwarcia przestrzeni, gdy warunki pogodowe na to pozwalają.
Z perspektywy funkcjonalnej szczególnie istotne były:
W efekcie niewielki taras zaczął pełnić funkcję dodatkowej strefy wypoczynkowej, bez konieczności przeznaczania dużej powierzchni na rozbudowaną konstrukcję.
Analizowany przypadek pokazuje, że przy małym tarasie rozwiązania projektowane według uniwersalnego schematu mogą nie zawsze odpowiadać rzeczywistym potrzebom. Ograniczona powierzchnia wymaga uwzględnienia wymiarów, układu budynku, kierunku padania światła, sposobu komunikacji oraz planowanego wyposażenia.
Istotną zaletą indywidualnego podejścia jest możliwość dostosowania konstrukcji do konkretnego miejsca. Verandino podkreśla indywidualne podejście do klienta oraz realizację zabudów tarasowych dopasowanych do architektury budynku.
Jednocześnie trzeba pamiętać, że każde rozwiązanie ma swoje ograniczenia. Ostateczny zakres możliwości zależy m.in. od konstrukcji istniejącego budynku, warunków technicznych i lokalizacji tarasu. Dlatego przed wykonaniem zabudowy konieczna jest ocena konkretnego miejsca oraz precyzyjne pomiary.
Mocną stroną analizowanego rozwiązania jest połączenie funkcjonalności z możliwością elastycznego korzystania z przestrzeni. Ogród letni nie musi być zamkniętym pomieszczeniem – może działać jako strefa pośrednia między wnętrzem domu a otoczeniem.
Przypadek pokazuje, że niewielki taras w zabudowie miejskiej może zostać przekształcony w funkcjonalną i estetyczną strefę wypoczynku, jeśli projekt zostanie dopasowany do rzeczywistych ograniczeń przestrzeni.
Najważniejsze znaczenie miały precyzyjne pomiary, analiza sposobu użytkowania oraz odpowiedni dobór konstrukcji i sposobu otwierania. Dzięki temu udało się zwiększyć komfort korzystania z tarasu bez wprowadzania rozwiązań, które niepotrzebnie ograniczałyby dostępną powierzchnię.
Najważniejszym wnioskiem jest to, że przy małym tarasie liczy się nie liczba zastosowanych elementów, ale ich funkcjonalne dopasowanie. Lekki ogród letni, odpowiednio zaprojektowane zadaszenie oraz możliwość szerokiego otwarcia przestrzeni mogą pozwolić wykorzystać potencjał tarasu znacznie lepiej niż przypadkowe wyposażenie.
Doświadczenie Verandino w projektowaniu i realizacji indywidualnych zabudów tarasowych, ogrodów letnich, pergoli oraz dachów szklanych pozwala podejść do takiego projektu kompleksowo – od pomiaru i koncepcji po wykonanie i montaż.
Masz pytania? Skontaktuj się z nami
Verandino
ul. Pułtuska 60 ( dawniej 19-Stycznia 60)
09-100 Płońsk